"ระบบทุนนิยมทำให้ผู้บริโภคได้เปรียบ" เคยได้ยินประโยคเหล่านี้มานานแล้ว ถึงประสิทธิภาพที่ดีที่สุดของระบบทุนนิยมที่มักอวดอ้าง ทุนนิยมทำให้เราได้ใช้ของใช้ในราคาที่ถูกที่สุด (คุณภาพก็ต่ำที่สุดด้วยเช่นกัน) ผมออกจะสงสัยว่ามันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน ในฐานะที่เราเป็นผู้บริโภคที่ได้บริโภคสินค้าในราคาถูกที่สุด แต่ในขณะเดียวกันเราก็เป็นผู้ผลิตในระบบทุนนิยมที่ถูกรีดจนได้เงินน้อยที่สุดเช่นกัน เพราะต้องเอาเงินไปหักต้นทุนสินค้าให้ถูกที่สุด เว้นเสียจากว่าคุณจะเป็นผู้ผลิตระดับทำเงิน ระดับมันสมองแบบที่คนอื่นลอกเลียนไม่ได้ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นคนส่วนน้อย และไม่ใช่ว่าทุกคนที่พยายามแล้วจะทำได้เหมือนกัน ผมมองว่าไม่ต่างจากการซื้อหวยเท่าไรนัก

`เงิน` เป็นทรัพยากรที่มีจำกัดและใครๆ ก็ต้องการมัน ถ้าคิดเหมือนกับนักล่า astore เค้าจะบอกว่า อย่าเข้าไปยุ่งกับสมรภูมิที่มีการแข่งขันสูง สู้เราหา niche ให้ได้ แล้วขายมันจะดีที่สุด  คือหาสินค้าที่ไม่ค่อยมีคนขาย จะไม่ค่อยมีคนมาแบ่งตลาดและยากที่เราจะแข่งขันกับคนจำนวนเยอะๆ ได้ แต่สำหรับนักล่า astore แล้วก็ไม่ต่างกัน สุดท้ายที่นักล่าต้องการก็คือ `เงิน` ที่ใครๆ ก็ต้องการมันและยากที่เราจะหามาได้ (เว้นเสียจากคุณจะเป็นโคตรเทพจำนวนน้อยนิด อย่างที่ว่าไว้ด้านบน) ซึ่งแน่นอนว่า `เงิน` มันไม่ niche

ในเมื่อใครๆ ก็ต้องการ `เงิน` แล้วเราจะไปเบียดเสียดยัดเยียดแย่งกัน ให้มันสูญเสียทรัพยากรเวลาและมันสมองทั้งชีวิตไปกับมันเพื่ออะไร กันเล่า?

จริงๆ ที่เขียนเรื่องนี้พอดีได้ยินว่าเพื่อนแม่หมีของตูนจะจ้างทำแป้งโดว์ เนื่องจากว่าไปติดต่อกับอีกที่ ที่เค้ารับทำอยู่แล้วได้ราคาที่สูงเกินงบ จึงมาหาเราว่าจะรับทำให้ได้หรือไม่ ในราคาและขนาดที่ดีกว่า และต้องทำในปริมาณที่เยอะมาก สมมติว่างานนี้อาจได้สองหมื่นแต่ใช้เวลาเกือบเดือน ผมจึงคิดว่าถ้าไม่ได้ถึงห้าหมื่น อย่าไปลงมือทำให้เสียเวลา สู้เอาเวลาไป ถางหญ้า ปลูกผัก เล่นกับลูก เลี้ยงหมา ดีกว่าแยะ ปล่อยให้ผู้ที่ถูกทุนนิยมหลอกใช้ให้ทำงานหนัก รับงานพวกนี้ไปทำก็น่าจะดีที่สุดอยู่แล้ว