อากงสั่งเครื่องทำขนมมาขายที่ร้านเพียบเลย มีทั้ง เตาขนมครก ที่ทำเครป ที่ทำ waffle อะไรก็ไม่รู้อีกซักอย่าง และก็ที่ทำไอติมเขย่า ... เสร็จโจรสิงานนี้ มีแต่ของชอบ(ของแม่)ทั้งนั้น

พอมีเครื่องอยู่ตรงหน้าแล้ว อากงก็อยากจะให้ทำขายด้วยหนะสิ แต่ตอนนี้แค่ที่ขายอยู่ก็มึนละ ยิ่งตอนเก็บร้านเนี่ย (โดยเฉพาะวันที่ขายไม่ดี) ... ละเหี่ยใจ

แต่อากงก็จัดการทดลองผลิตภัณฑ์ก่อนเลย เอาที่ทำไอติมเขย่า (เค้าเรียกอย่างนี้หรือเปล่า ไม่รู้ว่าเรียกอะไรกันแน่) หรือไอติมแท่งๆ หรือหวานเย็น ที่สมัยก่อนซื้อแท่งละบาท แต่ตอนนี้ล่าสุดซื้อที่ในเมืองกระบี่ ไอติมแท่งรสโค้กจืดๆ แท่งละ 4 บาท O_o

แล้วแม่หนูคนนี้ ตั้งแต่เมื่อไม่กี่วันก่อน ที่ได้กินไอติมโคนใน 7 เกิดติดอกติดใจ เรียกหาจะกินไอติมมา 2-3 วันละ ก็เลยบอกเค้าว่า "ที่พี่นำไปซื้อตั้ง 20 บาท แน่ะ กินแป๊ปเดียวก็หมด อยากจะซื้อก็ต้องทำงานหาเิงินมาซื้อด้วย งั้นเราทำกันเองมั้ยลูก ช่วยกันทำเอง แล้วก็จะได้กินหลายแท่งด้วย ไม่ต้องเสียเงินซื้อเลย ได้เขย่าๆ ไอติมสนุกด้วยน๊า"

ก็พยักหน้าหงึกๆ หงักๆ ตอนเปิดร้านก็เลยต้องจัดให้เธอไปก่อน เพราะว่ารอนานเหมือนกันกว่าจะแข็ง

เราก็เอาน้ำลำไยที่ขายอยู่มาผสมน้ำเพิ่มนิดหน่อยเพื่อเจือจางไม่ให้หวานนัก นำทางก็ช่วยป๊าหยอดลงไป หยอดลงไป

สงสัยป๊าจะทำไม่ทันใจ หยอดเองซะเลย

ใส่ลงไปในถังไอติม ซึ่งข้างใต้มีน้ำแข็ง น้ำ และเกลือ ใส่อยู่ท่วมๆ จนเอ่อขึ้นมาข้างบนนิดๆ จากนั้นนำทางก็ shake ๆๆ

จากนั้นก็รอเวลาไอติมแข็ง นานมากกก (ป๊างกเกลือปะเนี่ย)

ระหว่างนั้นนำทางก็ไปโบกธงเจเรียกลูกค้าอยู่หน้าร้าน (ไปขอธงมาจากร้านของชำ) ดูลีลาเด็กเรียกแขก (อย่าว่าหนูโป๊นะคะ ใส่กางเกงในอยู่ค่ะ แต่กางเกงนอกเละไปแล้ว -"-)

เมื่อวาน ที่นี่เค้าก็เริ่มเทศกาลกินเจกันแล้ว ข้างบ้านเราก็มีซุ้มกินเจ ฝั่งตรงข้ามก็มี

แล้วพอค่ำ มีขบวนรถกินเจแห่รอบเมืองก็จุดประทัดกันปุงปัง (เมื่อคืนจุดกันยันเที่ยงคืนตี 1 ชาวบ้านเค้านอนกันแล้ว ยังแห่จุดกันได้ เฮ้อ~) นำทางก็เลยเกิดอาการวิ่งวุ่น หาคนเกาะ คุณแม่จ๋าๆ คุณป๊าๆ กอดคอแน่นทีเดียว ตอนหลังป๊าก็เลยสอนให้อุดหู

บ้านเราไม่ได้กินเจ ไมไ่ด้ตามเทศกาล เพราะปกติ แม่เลิกกินเนื้ออยู่แล้ว (แต่ยังกินอยู่บ้าง เมื่อไม่มีทางเลือก) ป๊าก็ชอบกินผักมากกว่าอยู่แล้ว แต่มีเนื้อก็กินเหมือนกัน ส่วนอาม่าปกติไม่ค่อยกินเนื้ออื่นนอกจากปลา อากงคงเป็นคนเดียวที่กินเนื้อเป็นปกติเหมือนคนทั่วไป ตั่วแปะบอกว่าทุกมื้อต้องมีผักไข่หมูไม่งั้นรู้สึกขาดๆ ถ้าไม่ได้กินครบตามนี้ ส่วนเทพที่สุดก็เป็นหยี่แปะ เพราะเลิกกินเนื้อสัตว์มานานแล้ว ไม่กินเลยจริงๆ

ไอติมเสร็จแล้ว เด็กระริกระรี้ เอาไปจุ่มน้ำนิดจะได้เอาออกง่ายๆ เสร็จแล้วค่า ไอติมน้ำลำไย ฝีมือนำทาง หวานเย็นชื่นใจ

กินไปก็ใจดีป้อนป๊าด้วย แต่ป๊าดันไปกัดด้านหัวไอติม แหว่งจนเห็นไม้ เป็นเรื่องเลย เธอโวยวายว่าไม้มันแหลม ให้เอาแหลมๆ ออกให้ แต่พอป๊าหักให้แล้วก็ยังไม่ยอม สรุปคือ จะให้ค่อยๆ กินด้านข้างไป ไม่ให้กัดแหว่งจนเห็นไม้อย่างนี้ เลยได้น้ำตานอง

ปลอบใจกันอยู่แป๊ปนึง ป๊าก็ต้องง้อลูก แล้วจึงสงบลงได้ จ๊วบๆ หวานเย็นน้ำลำไยต่อไป (กินทั้งน้ำตา น้ำมูกเลย)

แจกจ่ายให้ข้างบ้านลองชิม บอกว่าจะทำขายไม้ละ 3 บาท เค้าบอกว่าอร่อย แล้วก็ขายถูกด้วย ในเมืองมีขาย 5 บาท แน่ะ แล้วก็มีการบอกให้ทำโค้ก ทำน้ำอัดลมด้วยสิ ก็บอกเค้าไปว่าไม่ทำ เดี๋ยวเด็กกินด้วย กินน้ำหวานแล้วก็ให้มันมีประโยชน์นิดนึงก็ยังดี เป็นน้ำผลไม้ นม หรืออะไรที่พอโอ อย่างน้อยก็อย่าให้มีแต่โทษอย่างเดียว น้ำอัดลมนี่มันไม่ไหวหละเน้อ (ตอนทดลองทำรอบแรก อากงซัดโค้กไปเป็นสิบหลอดเลย)