รวมมิตรย้ายบ้าน ตอนที่ 1 "สิ่งจำเป็นอันดับแรก"

รวมมิตรย้ายบ้าน ตอนที่ 1 "สิ่งจำเป็นอันดับแรก"

เขียนโดย tee

Wednesday, 02 July 2008

เราย้ายเข้ามาอยู่บ้าน (ดิน) ได้เดือนนึงแล้ว 1 เดือนที่หายไปพร้อมๆ กับเนื้อหาบนเว็บที่ไม่ได้อัพเดทเลย อีกทั้งยังไม่ได้เขียนเนื้อหาอะไรใหม่เลย เนื่องจากความวุ่นวายแบบสุดๆ ในขณะที่เขียนนี้ความวุ่นวายยังไม่จบเนื่องจากเกิดเหตุป่วยกันทั้งบ้าน โดยเฉพาะนำทางนั้น น่าสงสารมากจากที่เล่นๆ ซนๆ กลายเป็นงอแงและซึมไปเลย เกาะแม่ทั้งวัน แต่วันนี้มีอารมณ์มาเขียนได้เพราะความเบื่อที่ไม่ได้เขียนมานานแก้เซ็ง

ตอนย้ายเข้ามาเรียกว่าบ้านยังไม่ได้เรียบร้อยดี แต่เนื่องจากอาศัยเขาอยู่มานานแล้วเกือบ 2 ปี จึงไม่รอช้าที่จะย้ายออกมาแม้จะยังไม่เรียบร้อย แต่ถึงอย่างไรบ้านจะเรียบร้อยได้ก็ต่อเมื่อมาอยู่แล้วจึงจะค่อยเห็นปัญหาอยู่ดี

ปัญหาแรกคือ "ไฟฟ้า" กว่าจะมาอยู่ได้ก่อนอื่นต้องมีไฟก่อน อันนี้เป็นปัญหาที่ทำให้ทุกอย่างล่าช้าไปหมด เราติดต่อจะติดกังหังปั่นไฟกับทาง thaiwindfarm ได้เกือบครึ่งปีแล้ว ทางนั้นก็ประสบปัญหามากมายเช่นกัน จนถึงวันนี้รอไม่ไหวก็หาทางคุยกัน ได้ความว่าให้ใช้ battery กับ battery charger ไปพลางๆ ก่อนโดย เอา battery เข้าไป charge ไฟในบ้านเป็นประจำ แต่ปัญหาคือ battery 100A หนักร่วม 30 กิโล วันแรกก็ยังพอยกไปได้วันหลังชักไม่ไหวแล้ว และความไม่สะดวกในการเคลื่อนย้ายด้วย

เมื่อมี battery แล้ว สิ่งสำคัญอีกอย่างคือ inverter ใช้สำหรับแปลงไฟ battery รถยนต์ จาก 12 volts เป็นไฟบ้าน 220 volts ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีเลยหาทางเอา UPS มาใช้แทนก่อน เริ่มโดยการแกะเอา battery เดิมของมันออกก่อน ผมใช้ยี่ห้อ syndome ทำดีมาก มีฝาเปิดเปลี่ยนแบตได้ง่ายๆ เสร็จแล้วก็ต่อสายจาก battery 100A เข้าไปแทน เสร็จแล้วเปิด switch จะมีเสียงเตือนตลอดเวลาว่ามีการใช้ไฟจาก battery

ทีนี้เสียงเตือนมันดังตลอดน่ารำคาญ จึงเอาผ้าห่มไปคลุมมันไว้ วันแรกเรามีทีวีดูแก้เหงาซะด้วยสิ เปิดพัดลมก็ได้ แต่พอรุ่งเช้าสังเกตได้จากเสียง UPS มันแหบแห้ง ลองไปเปิดผ้าดู ได้เรื่องแล้ว ตัวถังยุบและร้อนมาก แถมมี chip หลุดมาตัวนึงคิดว่าเป็น capacity และแผงวงจรบางส่วนไหม้ด้วย เรียบร้อยโรงเรียน syndome ขอเตือนว่าอย่าเลียนแบบโดยเด็ดขาด เว้นเสียจากว่าใช้ฉุกเฉินไม่กี่ชม.

คืนแรกผ่านไปแบบมึนๆ คืนถัดมาจึงต้องอยู่ด้วยไฟฉายและไม่มีอุปกรณ์ไฟฟ้าใดๆ ทั้งสิ้น วันรุ่งขึ้นจึงรีบไปสั่งซื้อ inverter ทางอินเตอร์เน็ต ตอนแรกจะสั่ง ems แต่ทางคนขายบอกส่งพัสดุ 2 วันก็ถึงแล้วเปลืองเงินเปล่า ทางเราก็เชื่อเพราะเพิ่งได้รับพัสดุจากกระบี่สองวันถึงจริงๆ เอาเข้าจริงๆ เกือบสัปดาห์!! ช่างเป็นพัสดุที่ช้าที่สุดที่เคยได้รับเลยเชียว

แต่ระหว่างที่รอ inverter อยู่นั้น มีอยู่คืนนึงมีเสียงบ่นว่าร้อน นำทางก็เหงื่อแตกพลั่ก เด็กๆจะมีการระบายความร้อนทางหัว ช่วงนี้อากาศอบอ้าวเสียด้วย ฝนทำท่าจะตกก็ไม่ตก อยู่ดีๆ ก็ปิ๊งไอเดียลุกมากลางดึกคืนนั้น รีบไปค้นของในกระเป๋าอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ ได้พัดลม 12 volts มาตัวหนึ่งมันคือพัดลมใน case คอมพิวเตอร์นั่นเอง เอามาต่อกับ battery แห้งของ UPS คืนนั้นภูมิใจสุดๆ ได้พัดลมเป่าหัวนำทางแล้ว จบเรื่องไฟระหว่างที่รอ inverter ก็อยู่กับไฟฉายและพัดลมคอมพิวเตอร์ตัวน้อย

ปัญหาต่อมา "ยุง" เยอะมากแบบที่ไม่เคยพบเจอที่ไหนมาก่อน คงเป็นเพราะรอบๆ อยู่กลางท้องนาเลย ทำนาน้ำขังกันเสียด้วย และเนื่องจากไม่มีฝ้าเพดาน อาศัยแต่มุ้งลวดอุดรูรอบๆ แต่ยังไงก็ไม่สามารถอุดทั้งหมดได้ ครั้นจะให้ติดฝ้าก็ไม่ค่อยอยากทำเท่าใดนักไม่อย่างนั้นคงร้อนน่าดู เพราะเพดานต่ำมาก ตกค่ำจึงต้องรีบมุดมุ้งนอนตั้งแต่ยังไม่สองทุ่มดี ทางแก้วันต่อมาก็อาศัยยาจุดกันยุงก็ได้ผลดี แต่วันหลังๆ ไม่รู้ทำไมยุงมันไม่ค่อยกลัวก็ไม่ทราบได้ อีกทั้งยังไม่อยากจุดมากเพราะมีเด็กอยู่ด้วย งานนี้ทั้งยาตะไคร้หอม ยากระเพราฉีดไปยุงไม่ค่อยจะกลัวเท่าไร ไม่นานยาก็หมดฤทธิ์ สรุปคือมุดมุ้งเป็นวิธีป้องกันยุงได้ดีที่สุด แต่ที่แย่คือกลางคืนจะทำอะไรไม่สะดวกเลย คงต้องรอหมดหน้าฝนเลยทีเดียว อาจจะทุเลาลงได้บ้าง อีกทางแก้คือปลูก กระเพรา ดาวเรือง ตะไคร้หอมไว้รอบๆ บ้าน แต่อันนี้ก็ไม่รู้ว่าอีกเมื่อไร ลำพังกระเพราลงดินตรงนี้ฝนตกประจำยังแห้งตายเลย ปัญหาเรื่องดินนี่ท้าทายมากๆ

ถัดมาเรื่องน้ำ วันแรกๆ ก็ดูหรูดี เล่นเอาน้ำฝนที่รองไว้ได้แค่ถังเดียว ตักอาบ ตักใช้ ซะเกือบหมด จนเกือบไม่มีน้ำกิน ทำกับข้าว อีกทั้งไม่รู้ทำไมฝนไม่ค่อยตกอีกในช่วงนี้ หากแล้งนานๆ จะน่ากลัวมากเพราะมาทีจะมาแบบฟ้าถล่ม เวลาเข้าเมืองทีต้องพกกระป๋องไปเติมน้ำในห้างกลับมากินบ้าง (รันทด) ต่อมาจึงหาทางตักน้ำจากบ่อปลามาเทใส่เครื่องกรองน้ำทำเอง ใช้ไปได้สักสองสามวันชักจะไม่ไหวเพราะมันไหลช้ามากต้องคอยตักทั้งวันกว่าจะได้น้ำใช้สำหรับ 1 วัน ทุกวันนี้ทุกเช้าจะใช้วิธีไปตักเอาจากบ่อที่ตั้งใจขุดไว้เก็บน้ำใช้ไม่มีกลิ่นคาวปลาและน้ำใสไม่มีปลาคอยกวนน้ำ แต่ด้วยความที่มันไกลจึงค่อนข้างเหนื่อยทีเดียว วันนึงก็ต้องเดินตัก 7 เที่ยว ใช้น้ำประมาณร้อยกว่าลิตรต่อวัน ส่วนน้ำใช้ของนำทางยังคงหรูหราเป็นน้ำฝนเช่นเดิมเพราะน้ำที่ตักมาใช้ค่อนข้างกร่อย

ส่วนน้ำกิน ฝนตกไปหลายรอบแล้ว ซื้อโอ่งปูนมา 4 ใบ ใบละ 800 บาท ยังไม่มีรางน้ำฝนสำหรับรองลงโอ่งเลย เสียดายมากๆ แต่วันนี้ก็รองไว้ได้เกือบเต็มโอ่งขนาด 70 ปี๊บแล้ว (เป็นหน่วยของเค้า เค้าว่าประมาณพันลิตร) เท่านี้ก็อยู่ไปได้อีกหลายเดือน

ที่ผ่านมา 1 เดือนนี้ชุลมุนมากมาย และต้องไม่ลืมว่าไม่ได้อยู่กันแค่สองคน นำทางคนเดียวทำเอาสองคนเหลือแค่ครึ่งคนเท่านั้น มีงานให้ทำไม่ขาดวันนี้อะไรที่จำเป็นกับชีวิตก็พอจะมีใช้ครบแล้ว ทีนี้ก็เหลือสิ่งที่ไม่จำเป็นสำหรับชีวิต แต่จำเป็นสำหรับเราอย่างมาก นั่นคือคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ตนั่นเองขอแบ่งเอาไว้ตอนหน้า